Para ti… que, sen chegar a nacer, en min existes:
Vive no aquí e agora,
pois o futuro, de chegar,
que sexa para ollalo con forza,
espilo, escaravellarlle as oportunidades.
Doutro xeito, saqueará o teu reloxo
e alimentarase dos teus días.
Loita polas túas metas.
Loita polas túas metas.
Día a día atopa o seu sentido;
que a maxia desa loita
faga dos teus soños
realidades alcanzables.
Que a calidade pese máis que a cantidade,
pois, de novo, o tempo disfrazarase de aloumiños,
viláns aloumiños.
Serás compañeira noutros mundos,
e atoparás quen faga máis fermoso o teu.
Pensa, actúa e cae con elegancia.
Ergueraste para converter en cinzas
os lamentos e as frustracións.
Contáxiate de cantas emocións poidas
e deixa pegada
en quen se contaxie das túas.
E ata aquí…
a miña utopía,
a derrota máis fermosa